บทที่ 36

“งั้นนายก็ไม่ต้องฝืนทำความคุ้นเคยหรอก! ฉัน... ไม่สิ พวกเราเรียกรถกลับเองได้!”

ฉันอดไม่ได้ที่จะเสนอออกไป

จิรายุหันมามองฉันด้วยสายตาประชดประชัน “วางใจเถอะ ฉันรักตัวกลัวตายยิ่งกว่าเธออีก!”

คำพูดนี้ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ทันทีว่าเขาเคยช่วยชีวิตฉันไว้ตั้งหลายครั้ง

ฉันเถียงไม่ออก แต่ในใจกลับรู้สึกหงุดหงิดชะมัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ